Tortellini in tomaten roomsaus met spinazie en groene asperges

Deze Pasta tover ik gewoon binnen 30 minuten op tafel. Ook als ik helemaal niet voorbereid ben. Zorg allereerst gewoon dat je altijd tortellini in huis hebt. Droge mag, verse uit de koelvitrine erg lekker. Ik mag geen reclame maken natuurlijk uhm, op m’n eigen blog? Natuurlijk wel. Verse tortellini van de Lidl. Proberen hoor. In huis hebben om eens in de twee weken op tafel te zetten. Een dagje minder vlees noem ik het ook want ik gebruik alleen een bakje met spekreepjes, dat maakt dat je geen vlees hoeft te ontdooien en geen rekening hoeft te houden met het lang of ingewikkeld bakken van vlees. Mijn mannen willen graag vlees, vandaar de spekjes maar zijn ze bij jou niet zo pro vlees laat dan vooral de spekjes gewoon weg. Blijft hartstikke lekker, dat beloof ik…

Voor 4 personen:

  • 750 gram verse tortellini
  • 200 gram gerookte spekreepjes
  • 1 ui
  • 2 stengels bleekselderij
  • tomaten-olijventapenade
  • 1 blik tomatenblokjes
  • 2 teentjes knoflook
  • 2 eetlepels gedroogde basilicum of Italiaanse kruiden
  • 1 zak van 200 gram verse spinazie
  • bosje groene asperges van 500 gram
  • 1 kuipje kruidenroomkaas of geitenroomkaas
  • paar blaadjes verse basilicum

Snipper de ui en de knoflook fijn en bak deze samen met de spekreepjes. Door het vet van de spekreepjes heb je geen olie meer nodig. Kies je ervoor om de spekreepjes weg te laten gebruik dan wel een scheutje olie om in te bakken. Snijd de bleekselderij in boogjes en bak deze mee.

Voeg handje voor handje de verse schoongemaakte spinazie toe. Het lijkt wat maar als je als eens verse spinazie gebakken hebt dan weet je dat dit zo slinkt. Snijd de kontjes van de asperges af, groene asperges hoef je niet te schillen, en snijd de asperges in stukken van 4 a 5 cm. Bak mee met de spinazie.

Voeg 2 a 3 eetlepels tomatentapenade toe, de gedroogde basilicum of Italiaanse kruiden en het blik tomatenblokjes. Roer dit op medium vuur goed door totdat iets van het vocht verdampt is.

Kook ondertussen de tortellini, verse tortellini heeft maar een paar minuten nodig. Gebruik je droge pasta, houd dan rekening ermee dat dit een paar minuten langer duurt. Zet het vuur van je pastasaus dan lager.

Roer de roomkaas door je tomatensaus. Giet de tortellini af maar voordat je dit doet haal je een kopje kookwater uit de pan. Bewaar dit. Laat de tortellini goed uitlekken en schep deze dan door je tomaten roomsaus. Giet er eventueel een scheutje van je pastawater bij als je de saus nu te dik vindt.

Garneer met een paar blaadjes basilicum en rasp er wat lekkere kaas overheen. Parmezaanse is natuurlijk heerlijk maar zit dat net buiten je budget neem dan een puntje lekkere oude kaas. Gaat er ook prima bij.

Maak er geen halstoeren van, heb je geen tomatentapenade? Gebruik dan pesto, ook erg lekker. Heb je nog courgette in huis? Bak die er in blokjes met de spaghetti in mee. Extra groenten is nooit verkeerd, op deze manier zit je al gauw aan je 200 gram groenten per dag!

Oke, ik stoei wat met m’n fotobewerking maar hey, het staat erop. Working mom he dus dat is koken, foto maken en aanrecht opruimen in 45 minuten. Zoonlief werkte een uurtje langer dus het moest nog warm gehouden ook, ondertussen deed ik nog de vaatwasser en een rondje met de stofzuiger, geen tijd voor fotobewerking. Eet smakelijk!

Working mom

Een Working Mom, wat dat ben ik inmiddels weer een paar jaartjes, heeft geen tijd om uitgebreid een foodblog bij te houden. Tenzij dat toevallig haar werk is natuurlijk. In de tijd dat ik nog thuis gezellig een dagje de tijd nam om voor twee blogs te koken, fotograferen en schrijven had ik de ruimte om op m’n gemakkie te wachten op het beste licht om foto’s te maken en deze foto vervolgens te voorzien van de juiste accesoires. Tegenwoordig ben ik gewoon blij als we allemaal samen aan tafel zitten en dat er een beetje peterselie bovenop de salade ligt. Prioriteiten moeders, die liggen niet bij bladpeterselie, die liggen bij snel, makkelijk en voedzaam. Had ik al snel genoemd?

Maar eigenlijk vond ik het ook wel zonde, die foodblog van me. Staat ie daar, op internet, niet bijgewerkt te worden. Af en toe noem je z’n naam nog, zijn mensen zelfs enthousiast, totdat ze zien dat je twee jaar geleden voor het laatst tijd had om een fatsoenlijke foto te maken. En stiekem wil je dan weer aan de slag. Leuke recepten maken, net als al die andere foodbloggers hetzelfde product krijgen en daar in die week een recept voor maken #sarcasme off. Ok, ik had al snel door dat ik geen echte foodblogger ging worden, twee, drie, misschien zelfs vier jaar geleden al. Ik schrijf wat ik wil en laat me niet, ook niet stiekem, beinvloeden. Niet door uitnodigingen voor presentaties of dozen vol gratis producten. Gewoon niet. En ik was ook niet van plan zonder m’n gezin ver te reizen. En ja, Noord Holland vinden wij in Limburg ook best ver. Maar wat nog belangrijker is, ik heb geen tijd om eetbare viooltjes langs m’n woensdagmiddag te draperen. Ik fotografeer m’n ochtendkwark met fruit niet bij de ontluikende zon op donderdag want dan ren ik me een slag in de rondte, werp m’n dochter met lunchpakketje en gymtas richting school om op tijd bij de voedselbank te zijn. Ja mensen, de voedselbank, m’n tweede baan die ik overigens geheel vrijwillig doe. Hoogstwaarschijnlijk doe ik een broodje kaas rond 11 die dag.

Maar ik ben de enige toch niet? Nee natuurlijk niet. Ik gok zo dat er meer moeders zijn die 5 dagen in de week maar een poging doen om het vooral snel en smakelijk te laten zijn dan dat er moeders zijn die om drie uur in de middag in de zon hun bordje avondeten staan te fotograferen. Hoe vaak hoor ik om me heen “wat eten we vandaag?” gevolgd door zuchten die her en der van de afdeling komen. Daar moeten we toch wat mee kunnen? Vrouwen, en mannen natuurlijk, onder elkaar die tijdens het naar huis rijden zich afvragen wat er op tafel moet komen? Wat maakte jij gisteren in een handomdraai waar je tafelgenoten redelijk tot heel erg enthousiast van waren? Of juist niet natuurlijk, slaan we die allemaal over.

Ik ga m’n best doen, leuke gerechtjes maken die in max 45 minuten op tafel staan. We zijn geen familie van Jamie Oliver dus we werpen niet met pannen en messen, gebruiken geen vijf ingrediënten die we niet uit kunnen spreken en we hebben er ook geen zin in om na het werk nog eerst 5 winkels af te gaan voor net dat ene ingrediënt waar nog niemand van gehoord heeft. We gaan koken, dames en heren, snel, makkelijk, lekker en als het kan, liefst nog een beetje budgetvriendelijk ook. Doe mee, laat af en toe een berichtje achter, of niet, maak er jouw feestje van.

Dus onze ingredienten zijn: snel, smakelijk, makkelijk, budgetvriendelijk. Tips over bewaren, vooruit werken (“preppen” noemen we dat lekker fancy) en het verwerken van kliekjes (lekker Nederlands weer, heerlijk).

To be continued… zodra ik tijd heb:)

Zuur van komkommer en paprika

Vaak koop je groenten die je niet helemaal op maakt of waarvan je maar een deel nodig hebt. Een rode paprika gaat wel in z’n geheel in een gerecht maar als je er ook een andere kleur bij wilt doen kies ik er toch vaak voor om een halve van beide te nemen. Een bosje radijsjes vind ik heerlijk voor tussendoor maar een heel bosje gaat dan toch vaak niet op. Manlief houdt niet van tomaten en vaak maak ik dan komkommer en tomaten apart. En gebruik ik dus geen hele komkommer…

Deze salade of zuur van onder andere komkommer en paprika is eigenlijk overal wel bij te serveren. Je maakt fijn de restjes uit je groentelade op en je hebt zeker een week een grote pot zuur. Zoals je kunt zien gebruikte ik naast de komkommer en paprika ook nog radijsjes en rode ui maar probeer gerust ook dunne plakjes meiknol, courgette, puntpaprika’s en als je durft een pepertje.

Neem een ruime weckpot, de pot op de foto is bijna vier liter. Komkommer en courgette worden lekker zacht en veranderen iets van kleur terwijl de paprika nog best knapperig blijft. Varieer naar wat jij lekker vindt en wat er nog in je groentelade ligt.

Voor een grote pot neem je:

  • 1 liter natuurazijn, die donkere
  • 2 glazen water, ongeveer 300 ml
  • 2 volle eetlepels suiker
  • 1/2 tot 1 eetlepel zout
  • 1/2 eetlepel peperkorrels, licht gekneusd
  • 1 komkommer
  • 1 rode of gewone ui (kleur he 😉 )
  • 1 rode paprika of 1/2 rode en 1/2 groene (of wat voor paprika je ook hebt liggen)
  • Vul aan met radijsjes, meiknol, peper, courgette, wortel

Gebruik je wortel, wat erg lekker is, snijd deze dan in dunne plakjes en blancheer de wortel even, een minuut of 2 in koken water

Snijd de ui in dunne halve ringen en alle andere groenten in dunne plakjes. Halveer de plakjes als je ze te groot vind. Laat de wortel afkoelen of spoel even koud af als je wortel gaat gebruiken.

Meng de azijn, het water, de suiker, het zout en de peperkorrels in je weckpot. Houd er rekening mee dat de pot in de koelkast moet passen. Laat het zout en de suiker goed oplossen en proef of er misschien nog wat suiker of zout bij moet. Over smaak valt immer niet te twisten. Wij houden ervan als de groenten nog best zuur is, anderen houden liever van meer zoet-zuur.

Doe de groenten bij het azijnmengsel, zorg dat alles onder staat. Voeg eventueel nog een glas azijn en een glas water toe. Zet de pot nu in de koelkast en laat de smaken goed intrekken. Een uur of twee is in principe al genoeg om te kunnen eten maar de dag erna is alles nog veel lekkerder. Zet de pot gewoon op tafel maar zorg ervoor dat je een schone lepel of tang gebruikt, dat zorgt ervoor dat je het zuur langer kunt bewaren. 10 dagen bewaren is heel goed mogelijk.



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

BlogSociety
Topblogs Topblogs