Uncategorized

Working mom

Een Working Mom, wat dat ben ik inmiddels weer een paar jaartjes, heeft geen tijd om uitgebreid een foodblog bij te houden. Tenzij dat toevallig haar werk is natuurlijk. In de tijd dat ik nog thuis gezellig een dagje de tijd nam om voor twee blogs te koken, fotograferen en schrijven had ik de ruimte om op m’n gemakkie te wachten op het beste licht om foto’s te maken en deze foto vervolgens te voorzien van de juiste accesoires. Tegenwoordig ben ik gewoon blij als we allemaal samen aan tafel zitten en dat er een beetje peterselie bovenop de salade ligt. Prioriteiten moeders, die liggen niet bij bladpeterselie, die liggen bij snel, makkelijk en voedzaam. Had ik al snel genoemd?

Maar eigenlijk vond ik het ook wel zonde, die foodblog van me. Staat ie daar, op internet, niet bijgewerkt te worden. Af en toe noem je z’n naam nog, zijn mensen zelfs enthousiast, totdat ze zien dat je twee jaar geleden voor het laatst tijd had om een fatsoenlijke foto te maken. En stiekem wil je dan weer aan de slag. Leuke recepten maken, net als al die andere foodbloggers hetzelfde product krijgen en daar in die week een recept voor maken #sarcasme off. Ok, ik had al snel door dat ik geen echte foodblogger ging worden, twee, drie, misschien zelfs vier jaar geleden al. Ik schrijf wat ik wil en laat me niet, ook niet stiekem, beinvloeden. Niet door uitnodigingen voor presentaties of dozen vol gratis producten. Gewoon niet. En ik was ook niet van plan zonder m’n gezin ver te reizen. En ja, Noord Holland vinden wij in Limburg ook best ver. Maar wat nog belangrijker is, ik heb geen tijd om eetbare viooltjes langs m’n woensdagmiddag te draperen. Ik fotografeer m’n ochtendkwark met fruit niet bij de ontluikende zon op donderdag want dan ren ik me een slag in de rondte, werp m’n dochter met lunchpakketje en gymtas richting school om op tijd bij de voedselbank te zijn. Ja mensen, de voedselbank, m’n tweede baan die ik overigens geheel vrijwillig doe. Hoogstwaarschijnlijk doe ik een broodje kaas rond 11 die dag.

Maar ik ben de enige toch niet? Nee natuurlijk niet. Ik gok zo dat er meer moeders zijn die 5 dagen in de week maar een poging doen om het vooral snel en smakelijk te laten zijn dan dat er moeders zijn die om drie uur in de middag in de zon hun bordje avondeten staan te fotograferen. Hoe vaak hoor ik om me heen “wat eten we vandaag?” gevolgd door zuchten die her en der van de afdeling komen. Daar moeten we toch wat mee kunnen? Vrouwen, en mannen natuurlijk, onder elkaar die tijdens het naar huis rijden zich afvragen wat er op tafel moet komen? Wat maakte jij gisteren in een handomdraai waar je tafelgenoten redelijk tot heel erg enthousiast van waren? Of juist niet natuurlijk, slaan we die allemaal over.

Ik ga m’n best doen, leuke gerechtjes maken die in max 45 minuten op tafel staan. We zijn geen familie van Jamie Oliver dus we werpen niet met pannen en messen, gebruiken geen vijf ingrediënten die we niet uit kunnen spreken en we hebben er ook geen zin in om na het werk nog eerst 5 winkels af te gaan voor net dat ene ingrediënt waar nog niemand van gehoord heeft. We gaan koken, dames en heren, snel, makkelijk, lekker en als het kan, liefst nog een beetje budgetvriendelijk ook. Doe mee, laat af en toe een berichtje achter, of niet, maak er jouw feestje van.

Dus onze ingredienten zijn: snel, smakelijk, makkelijk, budgetvriendelijk. Tips over bewaren, vooruit werken (“preppen” noemen we dat lekker fancy) en het verwerken van kliekjes (lekker Nederlands weer, heerlijk).

To be continued… zodra ik tijd heb:)

Griekse Spareribs

Zal ik het ook maar zeggen dan? Mensenkinders wat is het warm zeg. Heeeerlijk vind ik het. Ik moet eerlijk zeggen dat ik het grote deel van het warme weer de afgelopen dagen gewoon gewerkt heb en daar binnen was het doenbaar.  Ook niet meer dan dat hoor. Nadeel was dat onze grote diepvries bij de stichting het zwaar had, heel zwaar zelfs. Zo zwaar zelfs dat de thermometer boven de 0 graden uit kwam. En ga maar eens op zoek naar diepvries plek voor vlees voor 50 gezinnen. Voor 4 weken. Dat zijn een paar kilo’s!

Om de boel te ontlasten, maar niet heus, besloot ik de doos spareribs van 5 kilo die ik er zolang ingezet had van mezelf maar weer mee naar huis te nemen. Nachtje marineren, oven in en dan vervolgens in porties in onze eigen diepvries. En omdat we eigenlijk van plan waren morgen een berg souvlakia’s te maken met tzatziki besloten we dit keer te gaan voor Griekse Spareribs. Die zijn te vinden bij menig grill restaurant maar nergens vonden we een echt recept. Op gevoel dus en dat was zeker geen verkeerde keuze.

Griekse Spareribs Continue reading

Macaronischotel met een Turks tintje

Makkelijke Maandag! Veel op de planning vandaag en het ging allemaal niet door want het kleine meisje was snotverkouden, geen stem meer en lichte verhoging. Thuis lekker op de bank met een dekentje, een kopje thee en de tablet. Een hele dag vol vergaderingen afbellen en dan maar lekker ernaast kruipen op de bank. Want ja, als je dan toch opeens een vrije dag hebt dan moet je er ook maar een beetje van genieten.

Macaronischotel met een Turks tintje Continue reading



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

BlogSociety
Topblogs Topblogs