Italiaans

Ovenrisotto

Het moest gewoon een keer uit geprobeerd worden, ovenrisotto. Ik ben ervoor om sommige dingen gewoon te doen zoals het hoort dus voor een risotto maak je tijd en je blijft geduldig bouillon door de risotto rijst roeren tot dat deze al dente is. Dat hoort zo dus dan doe je dat. Aan de andere kant, ik ben nog nooit gehoorzaam geweest en aan moeten heb ik een broertje dood, zoals het hoort heb ik allang geleden aan mijn laars gelapt. Wat me dan tegen houd? Geen idee. Misschien het feit dat ik heerlijk zen word van het roeren en bezig zijn in de keuken. Even rust aan mijn hoofd.

ovenrisotto

 

Wat heb je nodig voor 4 personen:

  • 150 gram spekjes
  • 1 courgette
  • 1 ui
  • 1 flinke teen knoflook
  • 200 ml creme fraiche
  • 300 gram risottorijst
  • 750 ml bouillon
  • 150 diepvrieserwten
  • 250 gram kastanjechampignons

En zo maak je het:

Maak 750 ml groentebouillon. Ik gebruikte 2 bouillonblokjes. Verwarm de oven voor op 180 graden.

Bak in een pan zonder boter of olie de spekjes vijf minuten gaar en bruin. Voeg een fijn gesnipperde ui en de knoflook in plakjes toe en bak nog even mee. Snijd de courgette in blokjes, de kastanjechampignons waren vrij klein dus die heb ik in vier partjes gesneden. Bak ze, samen met de rijst, 2 minuten mee totdat de rijst glazig word. Roer de bouillon door het rijstmengsel en schenk alles in een ovenschaal. Zet de ovenrisotto 30 minuten in de voorverwarmde oven.

Roer de diepvrieserwten en de creme fraiche na 30 minuten goed door de risotto en zet de ovenrisotto nog 5 tot 10 minuten terug in de oven. Proef of de rijst gaar is en serveer.

De mannen proefden amper verschil en als je dan bedenkt dat er dus geen kaas of boter in zit? Goed, ik proefde wel degelijk dat er geen Parmezaanse kaas in zat maar dat had ik nog toe kunnen voegen. Mijn grote vraag was echter, heeft al dat roeren en met kleine beetjes bouillon toevoegen wat ik al jaren doe nou zoveel meerwaarde? Natuurlijk! Je denkt toch niet dat ik op het wereld wijde web ga bekennen dat ik al jaren iedere maand wel een keer nutteloos een half uur in een pan sta te roeren of wel? En wat is nutteloos als je bedenkt dat ik dat gewoon heel graag doe en zeker 30 minuten zen sta te wezen in mijn keukentje van 8 m2. Niks mis mee toch? We houden de ovenrisotto er dus in, voor de dagen dat ik zin heb in risotto maar de tijd niet heb. En als die andere keer blijf ik lekker roeren. Omdat het kan. Lekker puh!

Spaghetti puttanesca

Als je Google gebruikt om te achterhalen waar de Spaghetti puttanesca vandaag komt wordt je al heel snel geconfronteerd met het woord “hoerenpasta”. Doe je de moeite om verder te zoeken en te lezen dan kom je er achter dat oorsprong van deze spaghetti net iets genuanceerder is. Zo zou een hongerig gezelschap laat in restaurant hebben gezeten en de eigenaar had vrijwel niets meer in huis. Het gezelschap vroeg om iets te eten, alle rotzooi (of afval) of puttanata zou voldoen.

Hoe je het ook wendt of keert en of deze pasta nu wel of niet naar dames van lichte zeden genoemd is, het is in ieder geval een saus op basis van ansjovis, olijven, kappertjes en tomaten. En zelfs daar zijn ze het niet allemaal over eens in Italia. De ene streek gebruikt een chili peper, de andere keurt het gebruik van ansjovis absoluut niet goed. Peterselie wordt gebruikt en soms zijn er zelfs variaties waarbij tonijn gebruikt word.

Spaghetti puttanesca Continue reading

Piadina’s

Stiekem vind ik Jamie Oliver gewoon leuk. De manier hoe hij tig Propoints aan olijfolie drizzelt, met potten en pannen gooit. Maar ook hoe hij keer op keer weer iets weet te verzinnen dat scoort. 30 minutes, nee we doen het in 15 minutes, we helpen alle Engelse kids aan een gezonde lunch, geven on the side een stel opgegeven tieners een toekomst in z’n restaurant en of dat nog niet genoeg is helpt hij ons allemaal uit de recessie met Save with Jamie. En terwijl hij met z’n rechterhand het volgende boek al schrijft, zet hij met zijn linkerhand handtekeningen tijdens z’n zoveelste tour over de wereld en knuffelt hij voor elke camera die het maar wil zien zijn mooie Jools en vier kids (of zijn het er al vijf inmiddels?).

Maar toch, ik mag em wel. Terwijl hij het heeft over drizzles, zips en drops, hij iedereen om zich heen darling en love noemt vindt hij alles brilliant, amazing, dashing en fabulous. En dat is het natuurlijk ook want ik word al moe bij de gedachte aan zijn agenda alleen. En natuurlijk weet ik wel dat er een complete organisatie achter hem zit en dat de piadina echt niet door hem of zijn team bedacht is. Maar toch, je moet maar op het idee komen om zo’n ultra simpel Italiaans broodje te pimpen, te stylen, op z’n best te fotograferen en het vervolgens midden op een pagina in je nieuwe boek te zetten. En dat ik weet niet hoeveel duizend keer verkopen. Want of je nou fan bent of niet, een ding moet je hem na geven, dat doet ie gewoon goed.

Voor 2 flinke piadina’s heb je nodig:

  • 125 gram zelfrijzend bakmeel
  • 60 ml lauw-warm water
  • flinke snuf zout

En dat is het!. Dat alleen al maakt het dat ik dit wilde proberen. Want geef toe, hoeveel simpeler kan een broodje zijn? Roer alles door elkaar met een lepel, schep alles op je aanrecht en kneed het goed door tot een soepel deeg. Deel het deeg door 2 (of door 4 als je liever kleinere broodjes hebt). De pan die ik op de foto gebruik is er een van 28 cm, om je een idee te geven van het formaat broodje. Rol de broodjes uit tot een ronde lap van ongeveer een halve cm dik. Vet een pan licht in met

olie en bak je piadina’s. Ze bollen licht op terwijl ze bakken. Bak de piadina’s in ongeveer 8 minuten rondom gaar.

Je kunt ze door midden snijden en gebruiken als een soort van pita, vullen met een kaasmengsel maar wij gebruikten ze bij een Surinaamse maaltijd als brood om in de saus te dopen. Sneller klaar dan roti’s en ontzettend lekker.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
BlogSociety
Topblogs Topblogs